Criss Oliva – Alone You Breathe

Οδηγώντας το καταταλαιπωρημένο μου Honda Civic 98′ στον μαγικό, με τις ανάποδες κλείσεις, περιφερειακό της Σαλονίκης μας, στο αντίθετο ρεύμα είδα ένα φορτηγό σε “ερωτική περίπτυξη” με ένα άλλο Ι.Χ. Κατά διαβολική σύμπτωση στα σκασμένα μου ηχεία έδινε πόνο ένα από τα πιο αγαπημένα μου άλμπουμ των Savatage. Ο κουρασμένος μου εγκέφαλος, πραγματοποιώντας τρελούς συνειρμούς, ξέθαψε την τραγική ιστορία ενός από τους αγαπημένους κιθαρίστες και συνθέτες του γράφοντα. Έτσι γυρνώντας στο σπίτι αποφάσισα να θυμηθώ τον Criss Oliva.

Στις 17 Οκτωβρίου, λοιπόν, του 1993 ένας μεθυσμένος τύπος, βγαίνοντας στο αντίθετο ρεύμα με το φορτηγό του, έπεσε πάνω σε ένα Mazda RX-7 και στέρησε από την ανθρωπότητα έναν από τους πιο ταλαντούχους συνθέτες και κιθαρίστες της HeavyMetal σκηνής.

Ο Christopher Michael “Criss” Oliva γεννημένος στις 3/4/1963 στο Pompton Plains του New Jersey των Η.Π.Α έμελε μαζί με τον αδελφό του Jon Oliva να χαράξουν μια λαμπρή πορεία δέκα ετών από το πρώτο άλμπουμ των Savatage, “Sirens” το 1983 έως το τελευταίο του εν ζωή “Edge of Thorns” το 1993.

Jon and Criss Oliva of Savatage Photograph by Rich Fuscia

Όλα άρχισαν όταν ο Jon όντας πιανίστας ώθησε τον αδελφό του στην εκμάθηση κιθάρας και στην δημιουργία, στην Φλόριντα της Αμερικής, της πρώτης τους μπάντας Avatar το 1978, ηχογραφώντας το 1982 το demo “Living for the Night” και το ΕΡ “City Beneath the Surface“. Το 1983 μετονομαστήκαν σε Savatage γράφοντας ιστορία έως το 2001 και το τελευταίο ενδέκατο άλμπουμ της μπάντας “Poets and Madmen”. Τα επόμενα χρόνια της ανεπίσημης διάλυσης των Savatage η κληρονομία τους παρέμεινε για πολλά χρόνια ακόμα ζωντανή μέσω των Trans-Siberian Orchestra, ενός πρότζεκτ του πολυπράγμονα μουσικού, παραγωγού συνθέτη και στιχουργού Paul O’Neill (23/2/ 1956 – 5/4/2017).

savatage Archives - Welcome To All That Shreds Magazine!

Για πολλούς η παρατεταμένη αδράνεια των Savatage οφειλόταν στο παραπάνω πρότζεκτ, δυσαρεστώντας τεράστια μερίδα οπαδών τους. Πολλοί κατηγόρησαν τον Jon και τους υπόλοιπους για πλήρη «υποταγή» στις ορέξεις του O’Neil και πως αν ζούσε ο Criss οι Savatage δεν θα διαλυόταν τόσο σύντομα.  Ενστερνίζομαι σε μεγάλο βαθμό αυτήν την άποψη, μιας και δεν υπήρξαν ποτέ σημάδια καθοδικής πορείας για την μπάντα, με το τελευταίο τους άλμπουμ να είναι το ίδιο αριστουργηματικό και εμπνευσμένο με τα προηγούμενα, περιλαμβάνοντας ίσως την πιο αγαπημένη μου σύνθεση, το “Morphine Child”.

Savatage - Poets & Madmen - Amazon.com Music

Όλες τις συνθέσεις της μπάντας συνυπέγραφαν τα δυο αδέλφια Oliva σε έναν συνθετικό οργασμό δεκαετίας και οκτώ άλμπουμ διαμαντιών (με εξαίρεση ίσως το “Fight for the Rock” το 1986) με αποκορύφωμα, κατά την προσωπική μου άποψη, το concept άλμπουμ “Streets: A Rock Opera” το 1991. Ακόμα θυμάμαι το σοκ που είχα πάθει όταν, γυρνώντας στο σπίτι με το νέο μου απόκτημα, βούτηξα ολόγυμνος και απροστάτευτος σε αυτό το ηφαίστειο συνθετικού αριστουργήματος, που με αγκάλιασε σκεπάζοντας την ψυχή μου με τα λευκά μελωδικά φτερά του, χαρίζοντας μου ένα ανεπανάληπτο μουσικό ταξίδι. Οι εμπνεύσεις, οι κιθαριστικές γραμμές, τα riffs, τα σόλο και  τα γεμίσματα του Criss συμπλήρωναν το παζλ μιας μουσικής ιδιοφυΐας που μαζί με τον αδελφό του και τον O’Neil, αργότερα, σμίλευαν έργα υψηλής αισθητικής δίχως fillers.

SAVATAGE Streets - A Rock Opera reviews

Η εξέλιξη  του Criss χρόνο με χρόνο, τόσο εκτελεστικά αλλά πάνω απ΄όλα συνθετικά, χάρισε στην ανθρωπότητα εμπνεύσεις κιθάρας που μόνο χαρισματικοί άνθρωποι μπορούν να προσφέρουν.  Κανείς δεν ξέρει που θα έφτανε αυτή η εξέλιξη αν δεν είχε διακοπεί τόσο άδικα στα τριάντα του χρόνια.

Ο Dave Ellefson τον είχε χαρακτηρίσει πρωτοπόρο όμοιο του Randy Rhoads και δεν έχει άδικο. Πολλοί βιρτουόζοι έχουν υπάρξει με απίστευτες τεχνικές και ταχύτητες στο παίξιμο. Στην ιστορία όμως θα μείνουν οι μουσικοί με συναίσθημα και πάθος όπως ο Criss που με τις μελωδίες τους αγγίζουν εκείνα τα βαθιά κρυμμένα συναισθήματα που μπορούν να αποτυπωθούν μέσα σε ελάχιστες νότες, όπως για παράδειγμα στο ρεφρέν του μελαγχολικού «When the Crowds Are Gone» ή στο υπέροχο “Tonight He Grins Again”.

Σε κάθε συναυλία τους ο αδελφός του, είτε με τους Savatage παλιότερα ή με τους Jon Oliva’s Pain τον μνημονεύει αφιερώνοντας του είτε το αξεπέραστο “Believe”, είτε κάποιο άλλο τραγούδι, προσπαθώντας να κρατήσει το καντηλάκι αναμμένο.

Ghost in the Ruins – A Tribute to Criss Oliva - Wikipedia

Το πρώτο άλμπουμ, “Handful of Rain” το 1994, μετά τον θάνατο του αντικατοπτρίζει και το σκοτάδι  που βρισκόταν η μπάντα, με το τραγούδι  “Alone You Breathe” να είναι αφιερωμένο στον Criss.

Το 1995 οι Savatage κυκλοφόρησαν live άλμπουμ “Ghost in the Ruins” αφιερωμένο στον εκλιπόντα. Οι Overkill έγραψαν  το “R.I.P. (Undone)” στο άλμπουμ του 1994, “W.F.O.” και το αφιέρωσαν στον Oliva. Οι Vicious Rumors και Testament αφιέρωσαν επίσης τα αντίστοιχα άλμπουμ τους, “Word of Mouth” και “Low” στον Criss.

Ποτέ δεν θα μάθουμε πόσα ακόμα θα μπορούσε να προσφέρει το αστείρευτο ταλέντο του στην ανθρωπότητα αν δεν έφευγε τόσο νωρίς. Όπως και να’χει όμως το σημάδι που άφησε παραμένει τρεις δεκαετίες μετά ανεξίτηλο.

 

Το “Morphine Child” εκτελεσμένο Κυριακή 27 Ιανουαρίου 2002 στην Αποθήκη του Μύλου της Θεσσαλονίκης. Κάπου αριστερά είμαι και ‘γω καταϊδρωμένος, χωρίς λαρύγγι και πανευτυχής που ήμουνα παρών και σε αυτήν την μεγαλειώδη συναυλία, έχοντας ξανά-απολαύσει την προηγούμενη χρονιά τους ίδιους στο Rockwave Festival της Αθήνας.

Ανάρτηση στην κατηγορία: Άρθρα