Συναυλιακή κουλτούρα του Έλληνα

Με αφορμή την Ευρωπαϊκή περιοδεία των Guns N’ Roses και τον αποκλεισμό της χώρας μας από τις στάσεις του συγκροτήματος, ξαναζωντάνεψε η συζήτηση για τις αιτίες της αποφυγής πολλών ξένων, μεγάλων συγκροτημάτων να εμφανιστούν στην Ελλάδα. Άσχετα αν και αυτή η περιοδεία έπεσε θύμα του covid-19 και τελικά ακυρώθηκε, οι αιτίες της μη ένταξης της χώρας μας στα tour-dates, έγιναν θέμα συζητήσεων.

Guns N' Roses - Wikipedia

Οι ευθύνες πολλές φορές επιρρίπτονται στους διοργανωτές για έλλειψη επαγγελματισμού. Στους μάνατζερ των συγκροτημάτων για υπερβολικές απαιτήσεις. Σε έλλειψη κατάλληλων χώρων για διοργάνωση τέτοιων events. Στο κράτος για υπερβολική φορολόγηση των εσόδων με αποτέλεσμα ασύμφορη κάθε απόπειρα για προσέγγιση των συγκροτημάτων και πολλά άλλα.

Τις περισσότερες φορές όμως από το κάδρο των ευθυνών βγαίνει σκόπιμα ή εκ παραδρομής, ένας βασικός παράγοντας, ένας κρίκος στην αλυσίδα των παραπάνω, που ίσως να παίζει τον βασικότερο λόγο. Ο κόσμος. Οι οπαδοί. Όλοι εμείς που θα στηρίξουμε τις συναυλίες με την παρουσία και τον οβολό μας.

Το 2019 ήταν μια πλούσια συναυλιακή χρονιά με έλευση ονομάτων που δεν είχαν ξαναεπισκεφθεί την Ελλάδα. Για τους γνωρίζοντες, μεγάλο ρόλο στην μεταστροφή αυτή έπαιξε η αλλαγή προς το καλύτερο της φορολογίας, κατά κύριο λόγο, και η έξοδος από την γενικότερη οικονομική ύφεση της χώρας μας κατά δεύτερο. Το αποτέλεσμα; Πενιχρό έως απογοητευτικό! Θα μιλήσω για την πόλη μου, την Θεσσαλονίκη.

Στις 8/10/2019 έδωσαν συναυλία στην πόλη μας οι Φινλανδοί Melodic Death Metallers Omnium Gatherum πλαισιωμένοι από τους Hamferð από τα Νησιά Φερόε και τους Δανούς Heidra. Η τιμή του εισιτηρίου ήταν στα 23,00 ευρώ! Πότε άραγε θα έχεις την ευκαιρία να ξανακούσεις συγκρότημα από τη νησιά Φερόε και μάλιστα να τραγουδά στην μητρική του γλώσσα. Όλα συνηγορούσαν για μια πολύ όμορφη μέταλ βραδιά για τους οπαδούς του ήχου και μη. Η έκβαση…

Οι Heidra βγαίνουν μπροστά σε 15 άτομα (μαζί με τους μπυροπωλητές) γεμάτοι ενθουσιασμό και ενέργεια χωρίς να πτοούνται από την κρυάδα της μπουζουκόπολής μας. Τα δίνουν όλα και σε κάνουν να θες να τους ζητήσεις συγνώμη για την άθλια προσέλευση.

Dark Tranquillity: Live In Milan (2008) – Yell! Magazine's Full ...

Η έκπληξη της βραδιάς, οι Hamferð, μπροστά σε 21 άτομα (μαζί με τους μπυροπωλητές πάλι ), δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους με τρομερή εμφάνιση και σκηνική παρουσία.

Ζήτημα να φτάσαμε τα 40 άτομα και η εμφάνιση των Omnium Gatherum κλείνει μια βραδιά ενός πολύ ωραίου live που η πόλη μας δεν τίμησε καθόλου μη θέλοντας να ξοδέψει 23,00 ευρώ. Δεν είναι θέμα χρημάτων αλλά μεταλο-κουλτούρας. Αυτά τα 23,00 ευρώ σίγουρα θα ξοδευτούν σε κάποια χασαποταβέρνα τις επόμενες μέρες, με μουσικό χαλί ντίρι-ντίρι μάνα μου!

Evergrey - Wikipedia

Τα ίδια και χειρότερα με τους Σουηδούς Evergrey στις 15/04/19. Με τραγική προσέλευση (όπως μπορούμε να δούμε) και μηδενικό παλμό η απογοήτευση από τα συγκροτήματα ήταν ολοφάνερη. Τα support συγκροτήματα, Bloodred Hourglass, Genus Ordinis Dei, Crossing Eternity έπαιζαν μπροστά σε 10 άτομα, διαδίδοντας σίγουρα στην διεθνή Metal κοινότητα την άθλια εικόνα που αντίκρισαν στην πόλη μας.

Στους Insomnium και Dark Tranquility τα πράγματα ήταν λίγο καλύτερα, άλλα σίγουρα όχι ικανοποιητικά για την ποιότητα και την επιτυχία των συγκροτημάτων που βγάζουν τα τελευταία χρόνια δισκογραφικά διαμάντια.

Soen - Savia (Live • Klubi • Tampere • Finland • 02-02-2013) - YouTube

Το τελευταίο παράδειγμα, ανάμεσα σε πάρα πολλά που θα μπορούσα να αναφέρω, είναι η συναυλία των Σουηδών Progressive Metallers Soen. Μίας πολύ ελπιδοφόρας μπάντας που έβγαλε αξιόλογα άλμπουμ, με απόδοση στο live να ικανοποιεί και τον πιο δύσπιστο οπαδό. Η προσέλευση και πάλι ήταν μέτρια. Ο κόσμος δεν «ρίσκαρε» να ακούσει ένα νέο συγκρότημα, στερώντας την ευκαιρία στους εαυτούς τους να ζήσουν μια μοναδική εμπειρία μουσική και ήχο-τεχνική.

Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί για τους λόγους αυτής της συμπεριφοράς εκ μέρους των συνοδοιπόρων μου στο Metal. Πολλές φορές προσπαθώ να κατανοήσω την μη προσέλευση, χρυσώνοντας το χάπι με δικαιολογίες οικονομικής φύσεως, κούρασης, όταν η συναυλία είναι καθημερινή, ξανα-ερχομού συγκροτημάτων που ίσως να έχουμε ξαναδεί και άλλα πολλά.

Όλα είναι δικαιολογίες. Για μένα όλα συνοψίζονται στην κουλτούρα που έχουμε ως λαός να δούμε μια συναυλία ως απλή έξοδο, ως διασκέδαση, ως στήριξη των συγκροτημάτων. Στο κάτω κάτω, το μόνο έσοδο που τους απέμεινε είναι οι συναυλίες και αυτά που θα πουλήσουν σε αυτές.

Omnium Gatherum - The Unknowing and Refining Fire - Live in Tampa ...

Δεν πειράζει αν έχεις ξαναπαρακολουθήσει κάποιο συγκρότημα. Και στα ίδια μπαράκια πας μια ζωή και στις ίδιες ταβέρνες έχεις πάει και θα συνεχίζεις να πηγαίνεις, ξοδεύοντας πολλά περισσότερα από ένα εισιτήριο. Δεν έχει σημασία αν δεν ακούς κάποια μπάντα. Πηγαίνοντας στην συναυλία είναι πολύ πιθανόν να αλλάξεις άποψη. Ο οικονομικός λόγος είναι σίγουρα σημαντικός, αλλά δεν αφορά την πλειοψηφία. Και πιστεύω πως σε μια παρέα μεταλλάδων, η αλληλεγγύη περισσεύει ώστε να βοηθήσουν τον φίλο τους συνδράμοντας από 5,00 ευρώ να πάρει ένα εισιτήριο! Έλεος! Το έχουμε κάνει πολλές φορές!

Αυτός είναι και ο λόγος που οι σταθεροί «θαμώνες» συναυλιών πλέον γνωρίζονται “φατσικά” και ας μην έχουν ανταλλάξει ποτέ κουβέντα! Και δυστυχώς είμαστε οι μοναδικές φάτσες σε ανάλογες συναυλίες, που προανέφερα, με τραγική προσέλευση.

Εννοείται πως πολλές φορές έχουμε τιμήσει με την παρουσία μας πολλές συναυλίες. Έχουμε γεμίσει χώρους μικρούς και μεγάλους και τύχαμε διθυραμβικών επαίνων. Αυτό όμως γίνεται, τις περισσότερες φορές, επιλεκτικά, σε ονόματα “κράχτες”, με αποτέλεσμα να μην βγαίνει προς τα έξω μια “σταθερότητα”, έλλειψη της οποίας προσδίδει ρίσκο στους διοργανωτές.

Δεν ξέρω αν αυτό θα αλλάξει ποτέ. Δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσε να γίνει για να αλλάξει. Μια λύση που πάντα σκέφτομαι και την έχω τονίσει στους αρμοδίους είναι να βάζουν για support, τοπικές μπάντες ώστε να προσελκύουν κόσμο.

Δεν είμαστε “metal χώρα”. Έχουμε διαφορετικές καταβολές, πιο παραδοσιακές και γλεντζέδικες. Αυτό όμως δεν αναιρεί την «υποχρέωση» μας να στηρίζουμε την μουσική που αγαπάμε. Κι έτσι οι μπάντες που έρχονται να γνωρίζουν αυτόν τον καθόλα υπέροχο λαό.

Ας ελπίσουμε, πως μετά την επέλαση αυτής της λαίλαπας που ζούμε, να εκτιμήσουμε ξανά τα αυτονόητα και δεδομένα μικροπράγματα. Έτσι ώστε όταν με το καλό ξαναρχίσουν οι συναυλίες, να ξανα-επισκεφτούμε τους μικρούς συναυλιακούς “ναούς” στις πόλεις που ζούμε και νιώσουμε ξανά, έστω για λίγο, νέοι και ζωντανοί.

Ανάρτηση στην κατηγορία: Άρθρα